شروع برنامه نویسی با جاوا

شروع برنامه نویسی با جاوا

و اما شروع برنامه نویسی با جاوا

تمام زبان های برنامه نویسی رایج در دنیا ، تعدادی مطالب مشترک دارند.

همه این زبان ها متغیر،شرط،حلقه،آرایه و ابزارهایی برای پیاده سازی فلسفه شی گرایی درخود را دارند.

در ابتدا لازم هست شما مقاله جاوا چیست ؟ ویژگی ها ، تاریخچه و ویرایش ها را مطالعه کنید

به صورت سلسله مراتبی تعداد ۷ مبحث را شرح میدهیم،

اما قبل از آن چند نکته را ذکر میکنم،اولا به دلیل سهولت بیش از اندازه این مطالب غالبا سریع و گذرا توضیح داده ام.

درثانی اجرا و برنامه نویسی جاوا با هر نرم افزار textEditor از قبیل نوت پد و غیره امکان پذیر است اما اصطلاحا idea یا نرم افزار توسعه برنامه نویسی وجود دارند که معروفترین آن netbeans است اما برترین آنها نرم افزار intellij هست که این وبسایت به زودی اقدام به بارگذاری آن خواهد کرد.

ابتدا قالب اولیه کدنویسی جاوا را شرح دهم…

public static class Simple{ // (1)

public static void main(String args[]){ // (2)

 // (۳)

}

{

همیشه هر برنامه جاوا از یک نقطه آغاز میشود،

ولی ممکن است در چند نقطه پایان پیدا کند.

این نقطه شروع دقیقا همان متد main است به محض زدن دکمه اجرا در هر idea یا ویرایشگر جاوا بلاک main اجرا میشود.

حال کد بالا را با توجه به شماره گذاری انجام شده برای شما شرح میدهیم:

  1.  تعریف یک class: در جاوا هر متد باید در یک class قرار بگیرد.درخصوص class توضیح داده خواهد شد.
  2. ساختار متد main: این عبارات که درخط دوم نوشته شده همگی دارای اصول و منطق هستند درخصوص آنها در ادامه توضیح میدهم.
  3. هر آنچیزی که شما میخاهید به محض اجرای برنامه شما اجرا شود.

 

اولا متد چیست؟ متد نامگذاری شی گرای تابع هست.همان تابع که در c++ یا php وجود دارد اگر داخل یک کلاس باشد به آن متد میگویند.

نگران نباشید در ادامه این مطلب شما با مفهوم تابع نیز آشنا خواهید شد

متغیر در جاوا

متغیر چیست ؟ تعریف متغیر در برنامه نویسی

متغیر(variable):متغیر یا فیلد هم همان قاعده نام گذاری شی گرا یا غیر شی گرای نام هاست.

متغیر یک اسم است که یک مقدار را درخود ذخیره کرده.

محل تعریف متغیر میتواند داخل بلاک های یک متد یا کلاس باشد ({})

حال اینکه هر متغیر محتواهای مختلفی را میتواند در خود داشته باشد.برای مثال یک فایل میتواند محتوای مختلفی داشته باشد مثلا یک عکس باشد یا یک فیلم باشد یا یک متن باشد یا هرچیز دیگری اینهم درباره متغیر صدق میکند.متغیر میتواند یک متن باشد یا یک عدد یا هرچیز دیگری.

متغیر ها وابسته به مقداری که درون آن ها خواهیم ریخت انواع مختلفی دارد , برای مثال شما یک برنامه دفترچه تلفن را در نظر بگیرید. در این برنامه برای ثبت اطلاعات یک فرم به شکل زیر وجود دارد »

ساخت برنامه ساده با جاوا

در فیلد های “شماره منزل” و “شماره موبایل” اطلاعات ورودی مطمئنن فقط حاوی اعداد میباشند و در برنامه نویسی شناخت نوع داده ها مهم میباشد

فیلد های ” نام ” و ” نام خانوادگی” و “آدرس” از نوع char میباشد , نوی کاراکتر (char) برای ذخیره رشته های متنی است (ذخیره کلمات)

در ادامه انواع متغیر ها را به شما معرفی میکنیم

انواع متغیرهای پرمصرف:

int:عددی ساده

boolean:منطقی یا به زبان ساده (درست یا غلط!)

char:یک کاراکتر

long:یک عدد بزرگ

float:یک عدد اعشاری کوچک

double:یک عدد اعشاری بزرگ

توجه داشته باشید string که در سی شارپ وجود دارد در جاوا نه به عنوان یک متغیر بلکه به عنوان یک کلاس تعریف شده است.
نحوه تعریف یک متغیر به فرض عددی این گونه است…

int a;

شرط (Condition)

بصورت ساده بخواهم توضیح بدم شرط برای برسی میباشد

برای مثال »» ما شرط تعیین میکنیم اگر نمره یک دانشجو زیر ۱۰ باشد آن دانشجو درس را قبول نشده است

برای یادگیری شرط شما باید با عملگرهای منطقی آشنایی داشته باشید.

تقریبا این عملگرها همان علائم ریاضی هستند و در حاوی یک معنی کلامی هستند

برخی از پرکاربردترینها…

== برابر
< کوچکتر

> بزرگتر

<= کوچکتر مساوی

>= بزرگتر مساوی

!= نامساوی

شرط در جاوا اصولا با عبارتی به نام if نوشته میشود.

If (condition){//1
// ۲
}

۱- داخل پرانتز اگر نتیجه برابر با true یا صحیح نوع boolean بود.

خط ۲ اجرا میشود.و لزوما از عملگرهای منطقی لازم نیست استفاده شود.

شرط ها درجاوا ممکن است طولانی شود.

Switch راهکاری است تا شرط ها کوتاهتر شوند.

به مثال زیر توجه کنید…

 

int a=10;
if(a==6){
//code
}else if(a==8){
//code
}else if(a == 10){
//code
}else{
//code
}

توجه داشته باشید…کلمه else به معنی درغیر اینصورت را در if میدهد.

در برنامه نویسی برخی اقدام به خواندن کدها میکنند ما نیز به این شکل عمل میکنیم.

“متغیری عدد به نام a تعریف شده که مقدار آن ۱۰ است”

“اگر مقدار a برابر با ۶ بود (بلاک اجرا میشود)”

“درغیراینصورت اگر مقدار a برابر با ۸ بود (بلاک اجرا میشود)”

“در غیراینصورت اگر مقدار a برابر با ۱۰ بود (بلاک اجرا میشود)”

“درغیرانصورت (بلاک اجرا میشود)”

این یک روال طولانیست بنابراین میتوان شکل ساده تری را اعمال کرد.

int a = 10;
switch (a){
case 6:
//code
break;
case 8:
//code
break;
case 10:
//code
break;
default:
//code
}

ورودی و خروجی (input output)

در جاوا و در پنجره ی console درصورتی که بخواهیم یک ورودی داشته باشیم باید یکسری کد را پیاده سازی کنیم…
البته در آینده با شی گرایی و شی و کلاس آشنا خواهیم شد اما همین هم میتواند مثال خوبی برای شروع باشد:

Scanner scan = new Scanner(System.in);
int i = scan.nextInt();

تا همین قدر کافی است که بدانید در خط اول یه شی از کلاس Scanner تعریف میشود و در ادامه یک سازنده قادیر اولیه را به شی منتقل میکند.

در آینده با شی و متد سازنده و سایر مباحث شی گرایی آشنا خواهید شد.در خط دوم نیز به این صورت که آن شی که از کلاس Scanner تعریف شده است منتظر ورود یک عدد از کیبورد میشود.بعد از اینکه داده وارد شد (درصورتی که عدد نباشد یک استثنا رخ خواهد داد-در ادامه درخصوص اسثنا هم توضیح داده خواهد شد) قدار آن به متغیر i منتقل میشود.

خروجی مراتب بسیار ساده تری دارد.تنها کد پایین هر داده ای که داشته باشید را در خروجی قرار خواهد داد.

System.out.print(i);

این کد قدار همان مقیر i که در بالا ایجاد کردیم را در خروجی نمایش میدهد.البته خروجی شکل های مختلفی دارد

مثلا این دستور تنها عدد را چاپ میکند و نشانگر در انتهای خط باقی میماند.برای رفتن نشانگر به خط دوم میتوان ازین دستور استفاده کرد.

System.out.println(i);

حلقه ها (loop)

در برنامه نویسی یک سری دستوراتی وجود دارد که از بروز تکرار کدها با املای تکراری جلوگیری میکند.برای مثال اگر بخواهیم پیرو مثال بالا ۱۰۰ بار یک عدد را نمایش دهیم باید ۱۰۰ بار کد چاپ را تایپ کنیم که کار بسیار مبتدیانه و ناشیانه ای به

حساب می آید.این ناشیانه گری در آن نقطه معلوم میشود که ممکن است شرایطی رخ دهد تا ما ندانیم چند بار باید یک کد را تکرار کنیم.

تصور کنید که باید برنامه ای بنویسید که از یک کاربر یک عدد ورودی دریافت شود و بخواهد به تعداد آن عدد متن hello چاپ شود.آنگاه نمیتوان از ۰ تا هر عدد if تعریف کرد و و به تعداد آن عدد در خروجی چاپ گذاشت.شاید خودتان نیز به ناشیانه بودن این

قضیه پی برده اید،حال بررسی میکنیم…

هیچ زبانی برنامه نویسی وجود ندارد که در آن حلقه تعریف نشده باشد از ارکان پردازش و برنامه نویسی و از با اهمیت ترین روش های برنامه نویسی است.حتی زبان برنامه نویسی ای مثل اسمبلی هم چنین ویژگی تکرار پذیری را دارد.

برای تکرار یک بلاک کد در جاوا دو روش وجود دارد:

تکرار معین(با شمارنده): تکرار معین از حلقه تکرار for به دوشکل for و foreach استفاده میشود.

تکرار نام معین(بدون شمارنده):تکرار نامعین با حلقه while.

System.out.print(“Hello”);
System.out.print(“Hello”);
System.out.print(“Hello”);
System.out.print(“Hello”);
System.out.print(“Hello”);
System.out.print(“Hello”);
System.out.print(“Hello”);

همین خروجی را میتوان به این شکل داشت.

int i;
for(i = 1;i <=7;i++){
System.out.print(“hello”);
}

چون که هنوز ابتدای راه هستیم لزومی ندارد که در همین اول توضیح دهم ساختار حلقه چگونه کار میکند اما خاطرنشان میکنم،

داخل بلاک که کد خروجی قرار داده شده است.هفت بار تکرار میشود و میتوان هر بار از روی متغیر i فهمید دفعه چندمی است که این کد تکرار میشود.

اما حال درخصوص گام حلقه : تصور کنید میخواهیم حلقه ای داشته باشیم که ۲۰ بار تکرار شود.و دربازه عددی ۵ تا ۲۵ این حلقه تکرار شود به این معنا که شمارنده حلقه از ۵ شروع شده و تا ۲۵ برود.

int i;
for(i = 5;i<=25;i++){
}
یا بخواهیم یکی در میان تکرار شود.
int i;

for(i=5;i<=25;i+=2){ } کد i+=2 به این معناست که هربار حلقه تکرار شد دوبار به شمارنده آن اضافه کن.این کد معادل کلامی آنست که هر بار به متغیر i 2 واحد اضافه کن. درخصوص حلقه ی foreach هنوز زود است که توضیح داده شود چون این حلقه در خصوص آرایه ها و یا کالکشن های جنریک قابل پیاده سازی است بنابراین در این قسمت از توضیح آن صرف نظر میشود. حلقه با تعداد تکرار نا معین : این نوع حلقه به این صورت است شمارنده ای در ساختار آن نیاز به تعریف ندارد و از سویی بسیار شبیه به if عمل میکند. به کد پایین دقت کنید

if(i>10){
System.out.println(“hello”);
}

اگر متغیر i بزرگتر از ۱۰ بود کلمه hello چاپ میشود.

while(i>10){
System.out.print(“hello”);
}

تا زمانی که متغیر i بزرگتر از ۱۰ بود کلمه ی hello چاپ میشود.

کاملا میتوان از روی خواندن این کلمات متوجه تفاوت اندکشان شد.حلقه while تا زمانی زمانی که شرطش برقرار باشد بلاکر داخلش تکرار میشود

و ممکن است تا ابد ادامه پیدا کند ولی شاید شرایطی در داخل بلاک رخ دهد تا شرط اجرای حلقه منتفی شود.

همچنین دستوراتی وجود دارند که میتوانند بدون توجه به شرط داخل حلقه یا خود شرط if حلقه یا شرط را خاتمه دهند.

همانطور که قبلا با شرط witch case آشنا شدید در انتهای هر case یک کد break قرار میگیرد.که به معنای شکستن حیقه یا شرط است.از break میتوان در حلقهfor استفاده نمود.

while(i>10){
break;
System.out.print(“hello”);
}

به محض رسیدن حلقه به break بلاک کد خاتمه پیدا میکند. در کد بالا به هیچ وجه چیزی چاپ نمیشود ولی ممکن است ما بخواهیم این دستورات حداقل یکبار اجرا شود و بعد خاتمه پیدا کند یا به روایتی بخواهیم پس از کلمه break اجرا شده و پس از حلقه خاتمه پیدا کند.فقط کافیست تا به جای break از کد continue استفاده کنیم. به این ترتیب کد های پس از آن نیز یکبار اجرا شده و بلاک کد هرچه که هست حلقه نامعین یا شرط خاتمه پیدا میکند.



منتشر شده در تاریخ : اسفند ۱۸, ۱۳۹۷

    به اشتراک بگذارید :

دسته بندی: آموزش جاوا برنامه نویسی جاوا مقاله




دیدگاه ها

یک نظر بگذارید